In Memoriam

Lieve Oma,

Ik mis je zo. De laatste keer dat je kleine R. zag was ze  nog geen tweeëneenhalf. Ze is nu al zo veel groter. Ze klimt zelf de grote glijbaan op en glijdt heel hard naar beneden en roept heel hard ‘Kijk mama!’.  Ze rent heel hard, zonder te vallen, want dat deed ze eerst wel, de laatste  keer dat jij haar zag. Ze is bijna zindelijk, haar luier draagt ze alleen nog  als ze slaapt. Ze tekent al echte poppetjes en probeert met haar tong uit haar  mond de letters van haar naam te schrijven. De R kan ze al goed. Soms zegt ze  wijze dingen. Zoals laatst. ‘Mama, oma-oma, is een sterretje, hè? Dan zien we  haar nooit meer? Waar ben je dan als je een sterretje bent, en kunnen we dan  niet op bezoek? Kan je oma-oma’s liedje nog een keer opzetten? Dat liedje is ‘Arm  Den Haag’, oma. We hebben het tijdens de uitvaartplechtigheid laten horen.  Kleine R vindt het erg mooi. Ze zingt het helemaal mee. ‘Kassian, het is  voorbij’. Je zou er erg om moeten lachen, zoals ze het zingt met haar hoge  stemmetje. Weet je nog dat we op bezoek waren en dat ze voor je heeft gedanst?  Ze danst nu heel vaak, rond en rond, tot ze er bij omvalt. Bij jou plukte ze  altijd madeliefjes en paardenbloemen in het gras. Ze kent nu nog veel meer  bloemen. Rozen, tulpen, margrieten. En ze heeft een geheugen als een olifant,  ze vergeet nooit iets. Laatst zei ze opeens: ik wil later net zulke mooie witte  haren als oma-oma.

En kleine R. is erg lief voor haar broertje. Onze M. Wat  jammer dat je hem nooit hebt gezien. Hij lacht zo graag. Het is een heel  gezellig jongetje, heel vrolijk. Hij kijkt graag naar jouw foto, wijst er met zijn  kleine vingertje naar. ‘Oma-oma’ zeg ik dan. En dan lacht hij. Ik denk graag  dat hij dan lief lacht om jou. Natuurlijk zal ik hem over jou vertellen. Over  dat wij vroeger ’s ochtends vroeg altijd bij jou in bed kropen als pap en mam  nog sliepen. Dat wij naar jou toe gingen als we verdrietig waren en ruzie  hadden met pap en mam. Dat jij ons vertroetelde als we ziek waren. Dat jij en  ik samen op vakantie gingen en het heel gezellig hadden. Dat wij jou altijd  kaarten stuurden van vakantie. En dat jij ons altijd heel veel kaarten stuurden  als je overwinterde in Portugal. Dat wij altijd een vogeltje voor je  verzameling uitzochten om mee te nemen van vakantie. Een echt mooi vogeltje. Geen souvenir.

Dit jaar, voor het eerst, heb ik geen vogeltje voor je  kunnen kopen. En geen kaart kunnen sturen. De vogel van vorige vakantie staat  op de kamer van kleine R. We hadden hem wel gekocht, maar toen we terugkwamen was het te laat. De zeemeeuw heeft nooit meer in jouw vogelkast kunnen staan. Kleine R. had hem uitgezocht.

Een paar van de vogeltjes die we ooit meenemen staan nu bij ons op de schouw. Terug bij mij. Maar eigenlijk horen ze hier niet. Ze horen bij jou.

Oma, ik denk aan je.

Oma ik mis je zo.

E.

2 Reacties op “In Memoriam

  1. Hoi lief wat een prachtige opdate van ons heimwee, je hebt Lein aan het huilen gemaakt maar ook wel weer blij omdat we zulke mooie herrinringen aan haar hebben.
    dikke kus Kees en Cora

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s